Prawo do świadczeń pomocy społecznej przysługuje osobom posiadającym obywatelstwo polskie, zamieszkującym i przebywającym na terenie RP oraz cudzoziemcom zamieszkującym i przebywającym na terenie RP posiadającym zezwolenie na pobyt stały lub status uchodźcy, jeżeli umowy międzynarodowe nie stanowią inaczej.

Wydanie decyzji o przyznaniu lub odmowie przyznania świadczeń z pomocy społecznej, wymaga przeprowadzenia wywiadu środowiskowego, w toku którego pracownik socjalny  ustala sytuację osobistą i materialną osoby lub rodziny ubiegającej się o przyznanie świadczeń pomocy społecznej oraz powody ubiegania się o te świadczenia. Wywiad przeprowadzany jest  w miejscu zamieszkania lub miejscu pobytu osoby bądź rodziny ubiegającej się o pomoc.

Prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej przysługuje osobom i rodzinom, których dochód nie przekracza kryterium dochodowego ustalonego:

  • dla osoby samotnie gospodarującej – 634,00 zł
  • dla osoby w rodzinie – 514,00 zł
  • dochód z 1ha przeliczeniowego – 288,00 zł

Za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, pomniejszoną o podatek, składki na ubezpieczenie zdrowotne i społeczne, kwotę alimentów świadczonych na rzecz innych osób. Do dochodu nie wlicza się jednorazowego pieniężnego świadczenia socjalnego, zasiłku celowego, pomocy materialnej mającej charakter motywacyjny, przyznawanej na podstawie przepisów o systemie oświaty, wartości świadczeń w naturze, świadczenia przysługującego osobie bezrobotnej z tytułu wykonywania prac społecznie użytecznych.

W uzasadnionych, udokumentowanych sytuacją życiową i materialną przypadkach pomoc finansową mogą otrzymać również osoby, których dochód przekracza ustawowe kryterium.

Pomocy społecznej na zasadach określonych w ustawie o pomocy społecznej udziela się osobom i rodzinom, które spełniają ustalone kryterium dochodowe przy jednoczesnym wystąpieniu co najmniej jednego z wymienionych poniżej powodów:

  1. ubóstwa,
  2. sieroctwa,
  3. bezdomności,
  4. bezrobocia,
  5. niepełnosprawności,
  6. długotrwałej lub ciężkiej choroby,
  7. przemocy w rodzinie,
  8. potrzeby ochrony ofiar handlu ludźmi
  9. potrzeby ochrony macierzyństwa lub wielodzietności
  10. bezradności w sprawach opiekuńczo- wychowawczych i prowadzenia gospodarstwa domowego, zwłaszcza w rodzinach niepełnych lub wielodzietnych,
  11. trudności w integracji osób, które otrzymały status uchodźcy,
  12. trudności w przystosowaniu do życia po zwolnieniu z zakładu karnego,
  13. alkoholizmu lub narkomanii,
  14. zdarzenia losowego i sytuacji kryzysowej,
  15. klęski żywiołowej lub ekologicznej.